„Śpiewaj dla Grecji”: Grecja wybiera swojego kolejnego reprezentanta na Eurowizję 2026

Pop, rock, indie, muzyka etniczna, muzyka latynoska, electro; grecka, angielska, hiszpańska; starożytna Grecja, współczesna Grecja, Europa; weterani, powracający, debiutanci; uznane gwiazdy i wschodzące gwiazdy; tegoroczna grecka edycja konkursu narodowego
Finał ma wszystko, czego można oczekiwać od Grecji, prezentując różnorodność greckiej sceny muzycznej i międzynarodowy charakter Eurowizji.

W finale krajowym weźmie udział dwadzieścia osiem z 264 zgłoszonych utworów, z czego 14 zakwalifikuje się do wielkiego finału. O miejscu w półfinale zadecyduje 100% głosów telewidzów, a o miejscu w finale – 50% głosów telewidzów i 50% głosów jury.
Półfinały odbędą się 11 i 13 lutego, a finał 15 lutego o godzinie 20:00 czasu środkowoeuropejskiego. Prowadzącymi będą Katerina Vrana, Giorgos Kapoutzidis i Betty Maggira.

Wśród uczestników są Koza Mostra, która reprezentowała Grecję u boku Agathonasa Iakovidisa z utworem „Alcohol Is Free” w 2013 roku; Evangelia, Dinamiss i Rikki z zeszłorocznego greckiego finału krajowego; oraz Marseaux, najbardziej znana z takich hitów jak „Vodka Vissino”, „Deja Vu” z Heleną Paparizou (Grecja 2001 i 2005) oraz „Alithia” ze swoją konkurentką Evangelią. Udział bierze również ZAF, która otwierała koncert Coldplay w Atenach, zyskała znaczną bazę fanów na TikToku i stała się jedną z najbardziej obiecujących greckich piosenkarek pop, a także Mikay, która zyskała popularność w Chinach i jest znana ze swojej wszechstronności oraz muzyki inspirowanej K-popem. Śpiewa w wielu językach, w tym po grecku, angielsku, chińsku, japońsku, koreańsku, włosku i francusku.

Półfinał 1 – 11 lutego 2026

1. Alexandra Sieti – Druga strona
2. Astrolabium – Porzuć to
3. Desi G – Afrodyta
4. Akylas – Ferto
5. Evangelia – Parea
6. Panagiotis Tsakalakos – druga szansa
7. Niya – Wyślizgując się
8. Marseaux – Chanomai
9. Rosanna Mailan – Alma
10. Stefi – Europa
11. Revery – Autor piosenek
12. Dinamiss – Chaos
13. Stylianos – You & I
14. Spheyiaa – Hilia kommatia

Półfinał 2 – 13 lutego 2026

1. Rikki – Agapi
2. Garvin – Powrót do gry
3. Labirynt Mikay
4. Marika – Córki Słońca (A, E, I, O, U)
5. D3lta – Mad About It
6 .Zaf – Asteio
7. Kianna – No More Drama
8. Stella Kay – Jesteś ogniem
9. Tianora – Anatello
10. Victoria Anastasia – Co mi robisz?
11. Bazylika – Podpal wszystko
12. Good Job Nicky – Ciemna strona księżyca
13. Koza Mostra – Bulletproof
14. Leroybroughtflowers – Sabotaż!

W przerwie wystąpią: Klavdia, który reprezentował Grecję w 2025 roku z utworem „Asteromata”, Tamta, który reprezentował Cypr w 2019 roku z utworem „Replay”, Antigoni, który w tym roku będzie reprezentował Cypr z utworem „Jalla”, oraz Christos Mastoras, który w 2010 roku rywalizował z zespołem Melisses w greckim finale krajowym z utworem „Kinezos”. Koncerty będą transmitowane na kanałach ERT1 i ERT World, a po raz pierwszy w greckim finale krajowym będą mogli głosować fani z zagranicy i Grecy mieszkający za granicą.

Jednak dwa utwory, które wywołały największe poruszenie w Grecji, to „Ferto” Akylasa i „Dark Side of the Moon” Good Job Nicky'ego. W tym artykule skupimy się na tych dwóch faworytach.

Akylas – Ferto

Kiedy po raz pierwszy ogłoszono półfinalistów i opublikowano 15-sekundowe fragmenty, nikt nie przypuszczał, że Akylas ma jakiekolwiek szanse na awans, a co dopiero na zwycięstwo. Jednak gdy utwory z finału krajowego zostały w całości opublikowane, Akylas z outsidera stał się największym faworytem – nie tylko do wygrania greckiego finału krajowego, ale nawet Eurowizji. Grecy szybko oswoili się z „Ferto”: piosenka stała się viralem w mediach społecznościowych, teledysk do niej zgromadził ponad dwa miliony wyświetleń, a piosenka prowadzi w większości sondaży.

Akylas, którego pełne imię i nazwisko brzmi Akylas Mytilineos, urodził się w 1999 roku w Serres. Jest muzykiem, autorem tekstów i performerem, który zdobył popularność na greckiej scenie indie-popowej dzięki takim utworom jak „Atelier”, „Ekdilosou” i „Fthinokraso”, a także wystąpił w programie The Voice of Greece. Od 2022 roku śpiewa na statkach wycieczkowych. Zbudował silną obecność w mediach społecznościowych, a jego covery na TikToku stały się viralem. Ten sukces online otworzył mu drzwi do kariery muzycznej w Atenach. Jego muzyka przekazuje przesłanie miłości, samorealizacji i sprawiedliwości społecznej.

„Ferto” to popowo-elektrograficzy utwór, który łączy w sobie elementy popu, muzyki etnicznej, indie i elektroniki. Inspiracją są osobiste doświadczenia Akylasa i problemy finansowe jego rodziny. Utwór porusza tematy nadmiernej konsumpcji, chciwości i nieustannego dążenia do dóbr materialnych, a jednocześnie porusza temat wdzięczności i pragnienia zapewnienia bytu bliskim. Tekst utworu porusza kwestie greckie, angielskie i kilka francuskich fraz, podkreślając tematy ambicji i nadmiaru. W łączniku Akylas zwraca się bezpośrednio do matki, obiecując, że zadba o to, by niczego im nie brakowało.

„Nie mogę uwierzyć , co się dzieje” – napisał Akyllas w poście na Instagramie, komentując popularność utworu „Ferto”, który zapewnił Grecji trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Eurowizji, ustępując jedynie Izraelowi i Finlandii. Utwór otrzymał również wsparcie od Käärijä, która zajęła drugie miejsce dla Finlandii w 2023 roku z utworem „Cha Cha Cha”, oraz od Dary, która w tym roku będzie reprezentować Bułgarię.

„Ukończyłam liceum muzyczne, miałam wiele warsztatów teatralnych, ale nie traktowałam wokalu zbyt poważnie. Na statku wycieczkowym, na którym pracowałam przez dwa lata, śpiewałam codziennie – disco, pop, rock. To był prawdziwy majstersztyk. Dwa i pół miesiąca tam, dwa miesiące w domu. To była dobra szkoła, żeby przygotować się do występu w Eurowizji”.

„Myśleliśmy o tym około półtora miesiąca, zanim zamknęliśmy nabór. Zazwyczaj pracuję nad albumami, ale Orfeas Nonis i ja powiedzieliśmy: »Zapomnijmy o wszystkim i zróbmy coś, co będzie Eurowizją«. Kiedy już napisaliśmy piosenkę i stworzyliśmy demo, budziłem się każdego ranka i tańczyłem do niej przed lustrem. To wprawiało mnie w nastrój. Czułem się tak dobrze w tym brzmieniu, czego nigdy wcześniej nie czułem z muzyką.

„Nieważne, skąd pochodzisz, ile masz pieniędzy, jeśli kochasz to, co robisz i nigdy nie przestajesz próbować i się rozwijać, odniesiesz sukces. To historia o drodze od braku do sukcesu” – powiedział Akyllas w wywiadzie.

Good Job Nicky, którego prawdziwe nazwisko to Nikolas Varthakouris, urodził się 28 października 1995 roku w Atenach. Dorastał w Vouli, w środowisku o bogatym doświadczeniu artystycznym. Jest najmłodszym synem słynnego piosenkarza Yiannisa Pariosa oraz aktorki i prezenterki telewizyjnej Sofii Aliberti. Noszenie tak znanego nazwiska zmotywowało go do zbudowania odrębnej, osobistej tożsamości artystycznej.

Imię „Good Job Nicky” to świadomy, emocjonalnie nacechowany wybór. „Good Job” to jego wewnętrzna „pochwała” – forma samozadowolenia przed jakąkolwiek zewnętrzną aprobatą. Powiedział, że chciałby „dać sobie kwiaty ” i najpierw powiedzieć sobie „brawo”. Odzwierciedla to dojrzałość i odwagę w branży, w której liczy się akceptacja, liczby i recenzje. „Nicky” to czuła, dziecięca wersja jego imienia, sygnalizująca wrażliwość i autentyczność.

Good Job Nicky zyskał popularność w 2020 roku, gdy utwór „January 8th” w ciągu kilku godzin stał się viralem. Po nim pojawiły się takie utwory jak „Fo Sho”, „Clouds” i „Realize”. Nie daje się zamknąć w jednym stylu; pisze, eksperymentuje, współpracuje i występuje z pewnością siebie i szczerością. Otwarcie mówił o problemach zdrowotnych, takich jak pseudodysfagia, ataki paniki i znaczna utrata wagi do 63 kg. Mówi, że nie czuje się „obciążony” dziedzictwem ojca, ale postrzega je jako „piękną odpowiedzialność”.

„Dark Side of the Moon” to retropopowy utwór, który często porównuje się do muzyki The Weeknd i Michaela Jacksona, a Good Job Nicky czuje się zaszczycony takimi porównaniami. „Dostałem niesamowity odzew. Słyszę słowa, które, gdy sam je powtarzam, wydają się przesadzone. Mówią mi 'wow, Michael Jackson, The Weeknd' i tym podobne, co jest dla mnie zaszczytem ponad wszelkie wyobrażenie. To znaczy, jeśli już muszę być do kogoś porównywany , to na szczęście jestem porównywany do takich nazwisk. Bardzo dziękuję wszystkim” – powiedział Good Job Nicky w wywiadzie dla greckiej telewizji.

O „Dark Side of the Moon” powiedział: „Piosenka została napisana na Eurowizję i powstawała przez dwa lata. Mówiłem to i powiem to jeszcze raz: chciałem wydać piosenkę na Eurowizję z dopracowaniem, zabawą i emocjami. Nie usiedliśmy po prostu z moimi współproducentami i nie powiedzieliśmy: »napiszmy piosenkę na Eurowizję«. Czuliśmy, że może zrobić furorę na scenie”.

Amerykański producent muzyczny Maejor i szwedzko-amerykański skoczek o tyczce Armand Duplantis to tylko niektóre z postaci publicznych, które otwarcie poparły „Dark Side of the Moon” w mediach społecznościowych.

Reakcje międzynarodowe

Choć w Grecji selekcja często postrzegana jest jako wyścig dwóch koni: Akylasa i Good Job Nicky'ego, sytuacja na świecie wygląda zupełnie inaczej. „Ferto” wyraźnie prowadzi zarówno w oficjalnym sondażu Eurowizji na Discordzie , jak i w Reddicie , podczas gdy „Dark Site of the Moon” zajmuje w obu zaledwie 5. miejsce. Ustępuje jedynie „Chanomai” Marseaux, „Parea” Evangelii – uwielbianej w społeczności Eurowizji – oraz „Asteio” ​​Zafa, który wydaje się budzić większe zainteresowanie na arenie międzynarodowej niż w Grecji.
„«Asteio» powinno tu zwyciężyć . Byłem w Grecji zeszłego lata i słyszałem wiele piosenek takich jak «Asteio» w lokalnych radiach” – napisał João na Escforum.net, sugerując, że międzynarodowi fani muzyki europejskiej preferują piosenki po grecku, a przynajmniej te, które zachowują silny grecki klimat muzyczny.

„Ferto” jest często porównywane z poprzednimi, udanymi występami w Eurowizji, takimi jak „Cha Cha Cha”, „Espresso Macchiato” i „Rim Tim Tagi Dim”. Zagraniczni fani chwalą go za „odważny” i „niekonwencjonalny” utwór, a także za to, że wyraźnie różni się od poprzednich greckich występów. Niektórzy zagraniczni fani twierdzą nawet, że Grecja mogłaby wygrać tegoroczną Eurowizję dzięki „Ferto” i Akylasowi.

Jednocześnie piosenka była krytykowana jako „muzycznie słaba”, „tekstowo powierzchowna” lub „stworzona wyłącznie do viralowej konsumpcji”, pozbawiona głębi i trwałości. Ale taka jest Eurowizja: bycie kontrowersyjnym, wyjątkowym i oryginalnym często jest zieloną flagą. Wiele kontrowersyjnych piosenek wygrało lub osiągnęło bardzo dobre wyniki w ostatnich latach, takich jak „1944”, „Toy”, „Amar Pelos Dois”, „Stefania”, wspomniane „Espresso Macchiato”, „Doomsday Blue”, „In Compore Sano”, „Hatrið mun sigra.”, „Suus” i „Trenulețul”.

Czy Europa i Australia zatańczą do „Ferto” Akylasa, czy też wybiorą się w maju na „Dark Side of the Moon” Good Job Nicky'ego? Dowiemy się 15 lutego.