- Statistieken over het achterlaten van huisdieren op Europees niveau: De Europese Unie wordt geconfronteerd met cijfers die wijzen op een chronisch gebrek aan verantwoordelijkheid onder huisdiereigenaren.
- Rampencijfers : Naar schatting leven er in Europa meer dan 100 miljoen zwerfdieren (honden en katten), een cijfer dat zowel recent achtergelaten dieren als in het wild geboren dieren omvat.
- Hoogseizoen : In landen als Frankrijk of Spanje neemt het aantal achtergelaten dieren met meer dan 30% toe tijdens de zomerperiode , wanneer eigenaren op vakantie gaan en het dier als een last beschouwen.
- Impact van de kosten : Stijgende inflatie en veterinaire kosten (medicatie, voeding, behandelingen) hebben de afgelopen twee jaar geleid tot een toename van 15-20% in het aantal dieren dat door eigenaren bij asielen is afgestaan .
- Roemenië: Verlating als publiek beheersprobleem. In Roemenië is de situatie kritiek, aangezien ons land, ondanks beheersmaatregelen, een van de grootste populaties zwerfhonden in Europa heeft.
- Niet-naleving van de microchippingplicht : Hoewel de wet eigenaren verplicht om honden te chippen en te registreren bij het RECS (Regional Environmental Control System), blijft het nalevingspercentage in landelijke gebieden onder de 40% , waardoor het onmogelijk is om de persoon te identificeren die het dier achterlaat.
- Opvangcapaciteit : Openbare en particuliere opvangcentra in Roemenië zitten overvol en melden een bezettingsgraad van meer dan 110%, waardoor euthanasie vaak noodzakelijk is of nieuwe gevallen worden geweigerd.
- Het belang van sterilisatie : Het ontbreken van grootschalige, door de staat gesubsidieerde gratis sterilisatiecampagnes leidt ertoe dat jaarlijks duizenden puppy's in hokken of velden worden achtergelaten. Dit fenomeen is theoretisch strafbaar met gevangenisstraf, maar wordt in de praktijk zelden toegepast.
Van 'object' tot voelend wezen
Het achterlaten van dieren is niet alleen een probleem van ruimtegebrek in asielen, maar ook een crisis in de voorlichting. Op Europees niveau hebben landen die een 'vergunning voor huisdierbezit' hebben ingevoerd of verplichte cursussen aanbieden vóór de aanschaf van een dier (zoals in bepaalde kantons in Zwitserland of deelstaten in Duitsland) veel lagere cijfers voor het achterlaten van dieren. In Roemenië kan de vicieuze cirkel alleen worden doorbroken door drie pijlers: verplichte sterilisatie, onderwijs over empathie voor dieren en strenge sancties voor degenen die een leven als een wegwerpartikel beschouwen. Zolang dieren wettelijk en maatschappelijk niet worden gezien als wezens met rechten, zullen de straten vol blijven met 'overtollige zielen'.
Roemenië: Het epicentrum van verlating en de uitdaging van het beheer van de hondenpopulatie.
Terwijl de rest van Europa worstelt met het afzeggen van vakanties, is het fenomeen in Roemenië structureel van aard en wordt het aangewakkerd door het gebrek aan massale sterilisatie en een cultuur van onverantwoord huisdierbezit, met name in landelijke en randstedelijke gebieden.
- Tekort aan sterilisatiepercentages : Hoewel de Roemeense wet eigenaren van kruisinghonden verplicht hun dieren te steriliseren, ligt het nalevingspercentage in landelijke gebieden onder de 35% . Dit leidt ertoe dat elk voorjaar en najaar duizenden puppy's in weilanden of langs de weg worden achtergelaten.
- Overbevolking van opvangcentra : Openbare opvangcentra in Roemenië melden een bezettingsgraad van meer dan 115%. Veel van deze centra opereren op de grens van het bestaansminimum en zijn bijna volledig afhankelijk van donaties van internationale organisaties voor voedsel en medische zorg.
- Wettelijk kader en handhaving : Hoewel de boete voor het achterlaten van een dier kan oplopen tot 12.000 lei , blijft het aantal daadwerkelijk opgelegde sancties door de dierenpolitie laag vanwege de moeilijkheid om de eigenaar te identificeren bij afwezigheid van een microchip.
- Export van leed : Roemenië blijft een van de belangrijkste "exporteurs" van honden voor internationale adoptie naar landen als Duitsland, Groot-Brittannië en Nederland, waarbij jaarlijks duizenden Roemeense honden worden gered door buitenlandse ngo's.
Het is een probleem van het onderwijs, niet alleen van de infrastructuur.
Het grootste verschil tussen Roemenië en West-Europese landen ligt niet alleen in het aantal opvangcentra, maar ook in de perceptie van het dier als een 'object' in plaats van een 'gezinslid'. In Roemenië wordt het achterlaten van dieren vaak gezien als een oplossing voor de problemen binnen het eigen huishouden, niet als een misdaad. Zolang er geen lesprogramma's over empathie en verantwoordelijkheid jegens levende wezens worden opgenomen in het onderwijs, en zolang gemeenten de gratis sterilisatie van huisdieren in achterstandsgebieden niet massaal subsidiëren, zal Roemenië de 'zwarte vlek' op de kaart van dierenbescherming in Europa blijven. Het doorbreken van deze cyclus van dierenverlating hangt direct af van de strikte toepassing van de wetgeving rondom microchippen en de verandering van de collectieve mentaliteit.
Artikel geschreven door Denisa Dobrin, scholier.