Skok w dal ku chwale olimpijskiej: historia Manuela Fettnera

Retrospekcja do 6 stycznia 2001 roku: 49. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen w Austrii. Polski skoczek narciarski Adam Małysz zdobył koronę, wprawiając swój kraj w szał, który później nazwano Małyszomanią. Ale austriaccy kibice byli również zachwyceni 15-letnim Manuelem Fettnerem. W swoim zaledwie drugim występie w Pucharze Świata, urodzony w Wiedniu nastolatek zajął piąte miejsce – oszałamiający wynik dla kogoś, kto ledwo co dorastał.

Eksperci byli podekscytowani. Czy Fettner może być kolejnym Andreasem Goldbergerem? Nową austriacką gwiazdą skoków narciarskich? Wszystko było gotowe – ale historia nie potoczyła się tak, jak oczekiwano.

Niezapomniany moment „odłączonej narty”

W styczniu 2013 roku Bischofshofen nie miał tyle szczęścia dla Fettnera, co w 2001 i 2011 roku. Podczas kwalifikacji upadł i doznał kontuzji łokcia, jedynej poważnej kontuzji w swojej karierze. Choć zmuszony był opuścić kilka zawodów, udało mu się wrócić kilka tygodni później i został powołany do reprezentacji Austrii na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Alpejskim w Predazzo – po raz pierwszy w karierze.

Co zaskakujące, na treningach przed zawodami indywidualnymi Fettner zajmował czołowe pozycje, plasując się w gronie faworytów do medalu. Ostatecznie nie zdobył żadnego medalu w klasyfikacji indywidualnej, ale jego dobry występ został nagrodzony miejscem w reprezentacji Austrii na zawody drużynowe.

W konkursie drużynowym miał być „pewnym wyborem” – skakać dobrze, nie spieprzyć sprawy. Ale stało się coś nieoczekiwanego: w drugiej rundzie narta Fettnera odczepiła się natychmiast po lądowaniu.

Mimo to, jakimś cudem utrzymał równowagę, szybując do linii spadkowej i unikając utraty dużej ilości punktów. Trener Austrii, Alexander Pointner, uniósł kapelusz z niedowierzaniem. Rywale podbiegli, by mu pogratulować.

Austria zdobyła złoto . I choć skoki jego kolegów z drużyny były lepsze, to Fettner skradł show. Tego dnia stał się nieoczekiwanym bohaterem.

Olimpijska chwała w wieku 36 lat

W 2022 roku Fettner był w szczytowej formie – ale jego koledzy z drużyny również. Trener Andreas Widhölzl stanął przed trudnym wyborem kadry olimpijskiej. Wybrał Fettnera wraz z czterema młodszymi skoczkami. Niewielu spodziewało się, że weteran zabłyśnie.

Potem rozpoczęły się igrzyska. Na pierwszym treningu w Zhangjiakou Fettner był pierwszy. W kolejnych sesjach utrzymywał się w czołówce. Zachowywał spokój, pewność siebie i precyzję. Jak później wspominał, dopiero wtedy zdał sobie sprawę, że medal jest możliwy.

„Od pierwszego dnia w Narodowym Centrum Skoków Narciarskich w Zhangjiakou Manuel Fettner emanował aurą. Rzadko kto występował z taką pewnością siebie, tak dokładnie wiedział, co robić, a jednocześnie zachowywał taki spokój” – napisał Die Presse .

Kiedy zawody dobiegły końca, Fettner dokonał tego, czego chciał – zdobył srebrny medal, pierwszy indywidualny medal olimpijski w skokach narciarskich dla Austrii od 2010 roku.

„Szczerze mówiąc, brak mi słów, nie wiem, jak teraz udzielić wywiadu” – powiedział w wywiadzie dla austriackiej telewizji ORF.

Podczas ceremonii wręczenia medali miał łzy w oczach, gdy flaga austriacka została podniesiona obok flag japońskiej i polskiej.

„Jestem przeszczęśliwy. To była fajna podróż, pełna wzlotów i upadków” – powiedział Fettner, wspominając swoją długą podróż.

Jego koledzy z drużyny byli równie wzruszeni. Znacznie bardziej utalentowany Stefan Kraft, wciąż poszukujący własnego medalu olimpijskiego, przyznał, że był „niemal bardziej zadowolony” z osiągnięcia Fettnera niż z własnego.

„On na to zasługuje jak nikt inny” – powiedział .

Pomimo niepowodzenia w zawodach drużyn mieszanych następnego dnia – gdzie ich koleżanka z drużyny, Daniela Iraschko-Stolz, została zdyskwalifikowana, przez co Fettner i Kraft stracili kolejny potencjalny medal – austriacka drużyna, prowadzona przez Fettnera, odniosła kolejne sukcesy.

Następnie zdobyli złoty medal w konkursie drużynowym, po tym jak Fettner pokonał minimalnie słoweńską gwiazdę Petera Prevca w ostatnim skoku.

„Niesamowite, co się wydarzyło w ciągu ostatnich dwóch tygodni. Nie spodziewałem się, że wrócę do domu jako mistrz olimpijski i indywidualny medalista. Niewiarygodne” – powiedział Fettner po zawodach.

Nie poddawaj się przed czasem

Historia Manuela Fettnera pokazuje, że sukces nie zawsze polega na byciu najszybszym czy najbardziej utalentowanym – chodzi o to, by nigdy się nie poddawać, nawet gdy szanse są przeciwko tobie. Spędził lata w cieniu, stawiał czoła niepowodzeniom i rozczarowaniom, a mimo to wciąż się pojawiał i doskonalił.

Dla młodych ludzi jego historia przypomina, że ​​wytrwałość, cierpliwość i odporność często liczą się bardziej niż natychmiastowa chwała. Marzenia nie zawsze spełniają się na czas. Możesz pomyśleć, że jeśli starasz się przez wieki, a to nie przynosi rezultatów, lepiej się poddać.

Ale pomyśl jeszcze raz. Fettner, który po raz pierwszy wziął udział w Pucharze Świata w wieku 15 lat, potrzebował ponad dwudziestu lat, aby osiągnąć chwałę olimpijską. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że to, co najlepsze, wciąż jest przed nim.