Badania pokazują, że wielu przedstawicieli poprzednich pokoleń nie potrafi rozpoznać objawów choroby psychicznej (tylko 50,4% osób z pokolenia wyżu demograficznego potrafi to zrobić), woląc wierzyć, że wszystko można rozwiązać siłą woli. Z kolei młodzi ludzie są pod tym względem znacznie lepiej wykształceni, ale też znacznie bardziej zestresowani.
Sześciu na dziesięciu młodych ludzi czuje się przytłoczonych powtarzającymi się kryzysami globalnymi (wojnami, kryzysem gospodarczym itp.), ale także niepewnością dotyczącą ich przyszłości zawodowej, a zwłaszcza trudnościami, z jakimi boryka się wielu młodych ludzi w znalezieniu pracy. Ten fakt doprowadził do sytuacji, w której troska o własne zdrowie psychiczne stała się priorytetem wśród młodzieży. Dla wielu z nich zdrowie psychiczne jest priorytetem, nawet ważniejszym od kariery zawodowej. Na przykład 58,1% młodych ludzi deklaruje, że preferuje elastyczny grafik pracy i spokój ducha nad wysoką pensję, a dla 25,6% z nich dobrostan jest najważniejszym celem w życiu.
Nauka wyjaśnia również, dlaczego młodzi ludzie tak cenią sobie uzdrawianie. Oprócz wszystkich złych rzeczy dziejących się na świecie, każdy młody człowiek niesie ze sobą własny bagaż emocjonalny, własne traumy. Trauma to nie tylko smutne wspomnienie czy prosta sytuacja, w której sprawy nie potoczyły się tak, jak chcieliśmy w pewnym wieku; to raczej coś, co „przepisuje” całą biologię mózgu. Badania pokazują, że dziecko, które doświadcza przemocy lub zaniedbania (na 1000 dzieci przypada około 15 takich przypadków) dorasta z mózgiem nastawionym na „tryb przetrwania”. W takich przypadkach ciało migdałowate (część mózgu, która wyzwala alarm strachu) jest zawsze aktywne, a logika staje się trudna do wykorzystania w chwilach stresu. Dane pokazują, że 80% dzieci, które doświadczyły traumy, ma duże trudności z budowaniem zdrowych relacji. Dlatego pokolenie Z nie postrzega już terapii jako czegoś ekskluzywnego, ale jako biologiczną konieczność „naprawy” tych połączeń w mózgu. Chcą być pokoleniem, które przerwie ten cykl i nie przekaże dalej odziedziczonych traum, mimo że 4 na 10 młodych ludzi wciąż boi się, że społeczeństwo ich oceni, gdy poproszą o pomoc
Źródła:
1. Światowe Forum Ekonomiczne
2. UNICEF SUA
3. Powierzchnia na Uniwersytecie Syracuse
4. Katedra Psychiatrii, Wydział Lekarski Uniwersytetu Bostońskiego
Ten artykuł został napisany przez Emilię Marię Sandu, studentkę.