Op 6 maart had ik de eer om Internationale Vrouwendag door te brengen in gesprek met de voorzitter van het Europees Parlement, Roberta Metsola. Dit was meer dan alleen een feestelijk moment; het creëerde een ruimte voor openhartige gesprekken over kansen, steun en de realiteit waarmee jonge vrouwen vandaag de dag worden geconfronteerd.
Het evenement bracht studenten en jonge professionals samen voor een avond die was opgebouwd rond een paneldiscussie, gevolgd door netwerkmogelijkheden. De opzet stimuleerde een open dialoog, waardoor deelnemers hun ervaringen en zorgen konden delen, alvorens het gesprek op een informelere manier voort te zetten.
Een van de meest opvallende aspecten van het evenement was de toegankelijkheid. Op Malta hebben we het geluk te leven in een land waar de afstand tussen burgers en leiders aanzienlijk kleiner is dan in veel andere landen. Evenementen zoals deze benadrukken die nabijheid. Tegelijkertijd weerspiegelen ze ook iets over de leiderschapsstijl van Roberta Metsola. Haar bereidheid om direct met jongeren in gesprek te gaan, versterkt het beeld dat ze bovenal een mensenmens is. Het feit dat ze regelmatig soortgelijke bijeenkomsten organiseert, toont een duidelijke inspanning om verbonden te blijven met het publiek.
Naast het panelgesprek zelf bleek de netwerksessie minstens even waardevol. Gesprekken met verschillende universiteitsstudenten en jonge vrouwen uit diverse vakgebieden herinnerden me aan het belang van gemeenschap en verbondenheid, vooral in een tijd waarin veel jongeren nog hun weg zoeken. Dergelijke gesprekken bieden de geruststelling dat onzekerheid vaak gedeeld wordt en dat je begeleiding kunt krijgen van mensen die soortgelijke ervaringen doormaken.
Tijdens de paneldiscussie viel één opmerking in het bijzonder in de smaak bij de aanwezigen. Een deelnemer merkte op dat mannen elkaar vaak openlijker steunen en aanmoedigen, terwijl vrouwen dat niet altijd doen. Metsola benadrukte daarop dat zelfs kleine gebaren van erkenning ertoe kunnen doen. Niet iedereen zal altijd in staat zijn om actief voor iemand anders op te komen, legde ze uit, maar het minste wat we kunnen doen is elkaar erkennen, laten zien dat iemand er is en een bijdrage levert.
Dit thema kwam herhaaldelijk terug in de gesprekken na het panelgesprek. Verschillende deelnemers merkten op dat kansen zoals stages, traineeships of reisprogramma's vaak binnen dezelfde groep mensen lijken te circuleren. Hoewel dit met name zichtbaar is binnen jongerenorganisaties, weerspiegelt het waarschijnlijk bredere patronen die ook in professionele omgevingen voorkomen.
Een ander punt dat aan de orde kwam, was het afschermen van kansen. Sommige vrouwen beschreven situaties waarin informatie niet altijd openlijk wordt gedeeld. Deze dynamiek kan onnodige concurrentie in de hand werken in plaats van samenwerking.
Tijdens de discussie werd ook de toenemende zichtbaarheid van meer traditionalistische of extremistische genderideologieën aangekaart, die vaak tot uiting komen in online trends zoals de 'trad wife'-beweging. Metsola ging hierop in vanuit een economisch perspectief. Volgens haar kan de opkomst van dergelijke trends ook wijzen op een samenleving waarin veel huishoudens financieel stabiel genoeg zijn, waardoor vrouwen de mogelijkheid hebben om niet te werken als ze dat willen. Hoewel de discussie erkende dat de trend controversieel blijft, opende ze een breder gesprek over keuzevrijheid, economische zekerheid en de verschillende manieren waarop vrouwen tegenwoordig werk en gezinsleven combineren.
Hoewel deze gesprekken concrete uitdagingen aan het licht brachten, benadrukten ze ook een belangrijke conclusie: de noodzaak voor vrouwen om bewuster naar elkaar toe te kijken en elkaar te steunen. Erkenning, aanmoediging en openheid kunnen een belangrijke rol spelen om ervoor te zorgen dat kansen toegankelijker worden voor een bredere groep mensen.
Uiteindelijk diende het evenement als een herinnering dat vooruitgang niet alleen wordt gevormd door beleid en instellingen, maar ook door de gemeenschappen die we opbouwen en de steun die we elkaar onderweg bieden.
Groepsselfie met Metsola