Drie Roemeense films werden vertoond in een context die gericht was op leren, met als doel dialoog en kritische reflectie te stimuleren in plaats van passief kijken. Drie internationaal bekroonde films werden vertoond:
- Metronom , geregisseerd door Alexandru Belc – een verkenning van de adolescentie onder het communisme van de jaren 70;
- Libertate , geregisseerd door Tudor Giurgiu – een dramatische reconstructie van de gebeurtenissen van de revolutie van 1989;
- en Fotografii Însângerate , geregisseerd door Copel Moscu – een documentaire over de Iaşi Pogrom en de herinnering aan de Holocaust.
Metronom , geregisseerd door Alexandru Belc, onderzoekt de adolescentie in Roemenië in de jaren 70, waar persoonlijke vrijheid botst met de druk van een door surveillance gedreven communistisch systeem. De film, die zich richt op een groep tieners, legt alledaagse rebellie en kwetsbaarheid vast en laat zien hoe politieke controle doordringt in het privéleven.
Libertate , geregisseerd door Tudor Giurgiu, blikt terug op de dagen na de revolutie van 1989 en focust op de verwarring, angst en morele onzekerheid die de val van het regime kenmerkten. In plaats van een heroïsch verhaal te vertellen, reconstrueert de film de gebeurtenissen vanuit gefragmenteerde perspectieven en benadrukt hij hoe chaos en desinformatie een cruciaal moment in de recente geschiedenis hebben gevormd.
De nabesprekingen na de filmvertoning werden geleid door Adrian Cioflancă, Marian Țuțui, Șerban Lazarovici en Copel Moscu, onder moderatie van Adina Popescu (schrijfster en journaliste bij het tijdschrift Dilema ) en Corina Negrea ( Radio România Cultural ). In plaats van een vaststaande interpretatie van het verleden te presenteren, richtte het project zich op onderzoek. Studenten werden aangemoedigd om meerdere perspectieven te overwegen en na te denken over de relatie tussen historische feiten, herinnering en verhaal.
“Het Screen of Memory-festival werd in november 2025 gehouden op initiatief van Freedom House Romania, een niet-gouvernementele organisatie die democratie, de rechtsstaat, persvrijheid en de versterking van het maatschappelijk middenveld bevordert.
Getuigenissen en historische verwijzingen werden spaarzaam gebruikt, waardoor de beelden zelf voor zich spraken.
De film vermijdt dramatisering en hanteert een ingetogen toon die de nadruk legt op observatie in plaats van emotionele manipulatie. Deze afstand moedigt kijkers aan om kritisch in plaats van reactief te reageren.