Decennialang domineerden de grote televisienetwerken de televisiewereld, waarbij de meeste series het standaardformaat volgden van meer dan 20 afleveringen per seizoen, elk van 20 tot 40 minuten. In de jaren 2000 werden populaire series zoals Friends , Grey's Anatomy en Sex and the City wereldwijd bekeken. De laatste jaren heeft de televisie echter een grote transformatie ondergaan, waarbij steeds meer series overstappen op kortere seizoenen van 8 tot 10 afleveringen, elk van bijna een uur. Dit artikel onderzoekt hoe de geschiedenis van televisieseries, ten goede of ten kwade, voorgoed is veranderd.
De invloed van streaming op tv-programma's
Een belangrijke reden voor de verschuiving van meer dan 20 afleveringen naar 8-10 afleveringen per seizoen is de opkomst van streamingplatforms. Volgens onderzoek van Nielsen Media Research uit 2025 is streaming goed voor 44,8% van het totale tv-kijkgedrag, vergeleken met 20,1% voor kabeltelevisie. Vóór de dominantie van streaming streefden series vaak naar de mijlpaal van 100 afleveringen, waardoor ze herhalingen konden verkopen en extra winst konden genereren. Omdat streaming sneller winstgevend is zonder dat er 100 afleveringen nodig zijn, zijn studio's overgestapt op het produceren van kortere seizoenen.
Door de toenemende populariteit van kortere seizoenen van 8 tot 10 afleveringen, begonnen studio's en platforms meer te investeren in de productie van series met een hogere productiewaarde om een groter publiek aan te trekken. Succesvolle series zoals Game of Thrones en The Mandalorian hebben een gemiddeld budget van 15 miljoen dollar per aflevering, wat resulteert in hoogwaardige visuele effecten en een filmische ervaring die kijkers boeit. Hogere budgetten en kortere seizoenen hebben er ook toe geleid dat meer filmacteurs de overstap naar televisie hebben gemaakt, omdat deze projecten minder tijdsinvestering vergen dan traditionele, langlopende series van meer dan 20 afleveringen. Hierdoor worden veel series nu geproduceerd als films van tien uur, waardoor de grens tussen televisie en film vervaagt.
Afbeelding: Shutterstock
De verandering in de verhaallijn
Series met meer dan 20 afleveringen per seizoen volgen vaak een episodische vertelstructuur, waarbij het belangrijkste conflict binnen één aflevering wordt geïntroduceerd en opgelost, terwijl de hoofdplot zich blijft concentreren op dezelfde personages. Sitcoms zoals Friends en The Office zijn goede voorbeelden van deze verhaalstructuur, waardoor kijkers afleveringen in willekeurige volgorde kunnen bekijken zonder de verhaallijn uit het oog te verliezen. Soms wil iemand gewoon een willekeurige aflevering van een willekeurige serie kijken tijdens het ontbijt.
Aan de andere kant hebben tv-series met 8-10 afleveringen per seizoen een rustiger begin, met de introductie van de personages en het hoofdconflict. Het conflict ontvouwt zich vervolgens geleidelijk, bouwt de spanning gedurende het seizoen op en culmineert in een climax aan het einde. Deze manier van vertellen houdt de kijkers het hele seizoen in spanning totdat het conflict uiteindelijk is opgelost. Bovendien biedt dit format schrijvers de mogelijkheid om diepere verhalen te vertellen met complexe plotwendingen en een grotere emotionele impact te creëren. Dus, terwijl langlopende episodische series perfect zijn voor een snelle ontbijtsessie, grijpen seizoenen van 8-10 afleveringen je echt vast en vereisen ze een volledige weekendplanning.
Karakterontwikkeling
Tv-series met meer dan 20 afleveringen per seizoen bieden meer ruimte voor karakterontwikkeling. Omdat het verhaal van een heel seizoen niet alleen draait om de oplossing van een conflict aan het einde van het seizoen, krijgen kijkers te zien hoe de personages omgaan met de dynamiek van het dagelijks leven door middel van alledaagse situaties, waardoor ze herkenbaar worden. Of het nu gaat om de personages uit Sex and the City die tijdens een brunch over relaties praten, of Rachel uit Friends die zich zorgen maakt over geld en het vinden van een baan, mensen herkennen zich in de dagelijkse problemen van de personages.
Terwijl in series van meer dan 20 afleveringen de plot wordt gedreven door de ontwikkeling van de personages, ligt de prioriteit in kortere seizoenen bij de verhaallijn, waarbij de personages zich rond de plot ontwikkelen. Karakterontwikkeling komt daardoor pas aan het licht door de reactie van de personages op een specifiek conflict in de plot, zoals het oplossen van een mysterie, overleven of het vinden van een manier om een vijand te verslaan.
De bingewatchcultuur
De onweerstaanbare drang om op 'Volgende aflevering' te klikken, is kenmerkend voor het bingewatching-tijdperk. Kortere seizoenen voelen aan als een doorlopend verhaal, opgedeeld in hoofdstukken. Streamingplatforms hebben dit omgezet in een marketingstrategie door complete seizoenen in één keer uit te brengen om het publiek volledig onder te dompelen in de serie. Door de wekelijkse spanning van traditionele tv-series weg te nemen, willen platforms buzz op sociale media genereren, trends creëren en discussies op gang brengen die de culturele impact van de serie vergroten.
De lange wachttijd tussen de seizoenen
Normaal gesproken worden series op de grote zenders uitgezonden van september tot mei, met één aflevering per week, voor een totaal van 22 tot 24 afleveringen per seizoen. Op die manier creëert een serie spanning bij het publiek en wordt het onderdeel van hun routine. In het huidige streamingtijdperk brengen de meeste series geen nieuw seizoen meer uit, en moeten kijkers vaak meer dan twee jaar wachten om te zien hoe hun favoriete serie verdergaat na een grote plotwending in de seizoensfinale. Tegen de tijd dat het volgende seizoen verschijnt, is de hype alweer verdwenen en moeten mensen het vorige seizoen opnieuw bekijken, simpelweg omdat ze vergeten zijn wat er is gebeurd. Een recent voorbeeld is Euphoria , waarvan het derde seizoen gepland staat voor april 2026, meer dan vier jaar na de release van het tweede seizoen.
Lange pauzes tussen seizoenen zorgen voor problemen bij series met kindacteurs, omdat ze tussen de seizoenen zichtbaar ouder worden, wat fans teleurstelt. Dit was het geval bij Stranger Things , dat in 2016 in première ging en waarvan het vijfde en laatste seizoen in 2025 uitkwam. Hoewel er bijna tien jaar verstreken tussen de productie van het eerste en het laatste seizoen, verliep het verhaal van de serie slechts vier jaar. In het laatste seizoen was hoofdrolspeler Finn Wolfhard 22, terwijl zijn personage in de serie slechts 16 was.
Geschreven door
Geef het gesprek vorm
Heb je iets toe te voegen aan dit verhaal? Heb je ideeën voor interviews of invalshoeken die we moeten verkennen? Laat het ons weten als je een vervolg wilt schrijven, een tegengeluid wilt laten horen of een soortgelijk verhaal wilt delen.
