Live

Terugblik op 6 januari 2001: het 49e Vierschansentoernooi in Bischofshofen, Oostenrijk. De Poolse schansspringer Adam Małysz veroverde de titel, wat zijn land in extase bracht en later bekend werd als Małyszomania. Maar de Oostenrijkse fans waren ook in de ban van een 15-jarige genaamd Manuel Fettner. Bij slechts zijn tweede Wereldbekerwedstrijd eindigde de in Wenen geboren tiener als vijfde – een verbluffend resultaat voor iemand die nog maar net in de puberteit zat.

Experts waren in rep en roer. Zou Fettner de volgende Andreas Goldberger kunnen worden? Een nieuwe Oostenrijkse skispringster? Alles leek klaar te staan, maar het verhaal verliep anders dan verwacht.

Leven in de schaduw

In Oostenrijk is schansspringen een serieuze zaak. Zelfs de meest getalenteerde atleten kunnen in de massa verdwijnen. Fettner stond jarenlang in de schaduw van zijn supersterrenteamgenoten: Thomas Morgenstern, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler, Martin Koch en Wolfgang Loitzl – de "Super Eagles" die elke teamcompetitie domineerden.

Zonder een gegarandeerde plek in het WK-team streed Fettner mee in de Continental Cup, de Oostenrijkse tweede divisie, waar hij de meest succesvolle deelnemer in de geschiedenis van het toernooi werd.

Pas in 2011, op 26-jarige leeftijd, bereikte hij een podiumplaats in de Wereldbeker – ironisch genoeg in hetzelfde Bischofshofen waar hij tien jaar eerder voor het eerst in het nieuws was gekomen. Toch liet de doorbraak waar hij zo naar verlangde op zich wachten. De volgende twee jaar zwierf hij van de ene wedstrijd naar de andere, op zoek naar een succes dat net buiten zijn bereik leek.

Paul-Ausserleitner-Schanze schansspringheuvel in Bischofshofen, Oostenrijk / Foto: junafani (CC BY-SA 3.0) via Wikimedia Commons

Het onvergetelijke moment van de "losgeraakte ski"

In januari 2013 had Fettner minder geluk in Bischofshofen dan in 2001 en 2011. Tijdens de kwalificaties kwam hij ten val en liep hij een elleboogblessure op, de enige ernstige blessure in zijn carrière. Hoewel hij daardoor een paar wedstrijden moest missen, kon hij enkele weken later terugkeren en werd hij voor het eerst in zijn carrière geselecteerd voor het Oostenrijkse team voor de wereldkampioenschappen skiën in Predazzo.

Verrassend genoeg behaalde Fettner tijdens de trainingen voorafgaand aan de individuele wedstrijden topposities, waardoor hij tot de medaillefavorieten behoorde. Uiteindelijk won hij geen individuele medailles, maar zijn goede prestaties werden beloond met een plaats in het Oostenrijkse team voor de teamcompetitie.

Bij de teamwedstrijd was hij de "veilige keuze" – goed springen, geen fouten maken. Maar het onverwachte gebeurde: in de tweede ronde liet Fettners ski direct na de landing los.

Toch wist hij op de een of andere manier zijn evenwicht te bewaren, gleed hij soepel naar de landingslijn en voorkwam hij dat er veel punten werden afgetrokken. De Oostenrijkse coach, Alexander Pointner, nam vol ongeloof zijn hoed af. Zijn rivalen stormden op hem af om hem te feliciteren.

Oostenrijk pakte goud . En hoewel de sprongen van zijn teamgenoten beter waren, was het Fettner die de show stal. Die dag werd hij een onverwachte held.

Manuel Fettner nadat zijn ski losraakte tijdens de teamwedstrijd op de Wereldkampioenschappen skiën in Val di Fiemme 2013 / Uitzending: TVP1

Veerkracht boven roem: de lange weg terug

Het moment waarop hij zich losmaakte van de rest van de ski was misschien een hoogtepunt, maar de carrière van Fettner was een achtbaanrit. Hij behaalde enkele podiumplaatsen in de Wereldbeker en won een aantal teammedailles, maar miste belangrijke evenementen zoals de Olympische Spelen van Sotsji in 2014 en de Wereldkampioenschappen van 2015 in Falun.

In tegenstelling tot zijn sterke concurrenten die uiteindelijk wegvielen, bleef hij, ondanks de opkomst van nieuwe generaties, steevast bij de top vijf of zes van de schansspringers. Hij bereikte echter nooit een hogere positie dan de vierde plaats in het Oostenrijkse team.

Zijn dieptepunten beleefde hij echter rond 2020, toen zijn prestaties zo slecht waren dat hij besloot een pauze van enkele maanden te nemen. Gedurende deze periode werd hij uit het nationale team gezet, waardoor hij geen staatssteun meer ontving voor zijn uitrusting, training en individuele wedstrijden.

In 2020 bereikte hij een dieptepunt. Slechte resultaten dwongen hem tot een pauze en hij werd uit het nationale team gezet, waardoor hij de overheidsfinanciering voor uitrusting en training verloor. Met pensioen gaan leek een verleidelijke uitweg.

Na een zomer van nadenken nam hij de moedige beslissing om door te gaan. En dat was de juiste beslissing.

Manuel Fettner / Afbeelding: Bjoertvedt (CCB) via Wikimedia Commons

Olympische glorie op 36-jarige leeftijd

In 2022 was Fettner in topvorm, maar dat gold ook voor zijn teamgenoten. Coach Andreas Widhölzl stond voor een lastige keuze bij het samenstellen van het Olympische team. Hij koos Fettner, samen met vier jongere springers. Weinigen hadden verwacht dat de veteraan zo zou uitblinken.

Toen begonnen de spelen. Tijdens de eerste training in Zhangjiakou stond Fettner op de eerste plaats. Ook in de daaropvolgende trainingen bleef hij in de kopgroep. Hij bleef kalm, zelfverzekerd en nauwkeurig. Zoals hij later vertelde, besefte hij pas toen dat een medaille mogelijk was.

“Vanaf de eerste dag in het Nationaal Skispringcentrum in Zhangjiakou hing er een bijzondere sfeer rond Manuel Fettner. Zelden had iemand zo zelfverzekerd gepresteerd, zo precies geweten wat hij moest doen en tegelijkertijd zo ontspannen gebleven,” schreef Die Presse .

Toen de wedstrijd voorbij was, had Fettner het voor elkaar: hij won zilver, de eerste individuele olympische medaille voor Oostenrijk bij het schansspringen sinds 2010.

"Ik ben eerlijk gezegd sprakeloos, ik weet niet hoe ik nu een interview moet geven," vertelde hij aan de Oostenrijkse nationale omroep ORF.

Tijdens de medaille-uitreiking had hij tranen in zijn ogen toen de Oostenrijkse vlag naast de Japanse en Poolse vlaggen werd gehesen.

"Ik ben dolgelukkig. Het was een gave reis met veel hoogte- en dieptepunten," zei Fettner, terugkijkend op zijn lange traject.

Zijn teamgenoten waren al evenzeer ontroerd. De veel succesvollere Stefan Kraft, die nog steeds op zoek is naar zijn eigen Olympische medaille, gaf toe dat hij "bijna nog blijer" was met Fettners prestatie dan wanneer hij die zelf had behaald.

'Hij verdient het als geen ander,' zei hij .

Ondanks de tegenslag in het gemengde teamonderdeel de volgende dag – waar hun vrouwelijke teamgenote Daniela Iraschko-Stolz werd gediskwalificeerd, waardoor zowel Fettner als Kraft een potentiële medaille misliepen – behaalde het Oostenrijkse team, onder leiding van Fettner, verder succes.

Ze wisten vervolgens de gouden medaille in de teamcompetitie te bemachtigen nadat Fettner de Sloveense ster Peter Prevc nipt versloeg bij de laatste sprong.

"Ongelooflijk wat er de afgelopen twee weken met me is gebeurd. Ik had niet verwacht dat ik als olympisch kampioen en individueel medaillewinnaar naar huis zou komen. Ongelooflijk," zei Fettner na de wedstrijd.

Olympische Spelen gemist, maar nooit uit.

Als je de laatste Olympische Spelen in Milaan-Cortina niet hebt gevolgd, vraag je je misschien af: hoe heeft Fettner het gedaan? Heeft hij weer een medaille weten te bemachtigen?

Het korte antwoord: nee. Hij haalde zelfs het Oostenrijkse Olympische team niet – ondanks dat hij in topvorm was, net als in Peking 2022. De boosdoener? Het Internationaal Olympisch Comité verlaagde het aantal mannelijke atleten omwille van gendergelijkheid en kostenbesparing. Oostenrijk kon slechts vier verspringers afvaardigen in plaats van vijf, en Fettners vier hoger geplaatste teamgenoten kregen de voorkeur – ook al presteerde hij beter dan sommigen van hen.

Voor Fettner moet dat een flinke klap zijn geweest. Hij had niet alleen aangekondigd dat hij na dit seizoen zou stoppen, maar de skispringwedstrijden werden ook nog eens gehouden in Predazzo – precies de plek waar hij in 2013 zijn stempel had gedrukt op de wereldkampioenschappen.

Het Oostenrijkse team wist het succes van 2022 niet te herhalen. Er werden geen individuele medailles gewonnen. Ze behaalden wel goud in het nieuwe "superteam"-evenement, maar de verwachtingen waren hoger.

Na de Olympische Spelen te hebben gemist, bleef er voor Fettner nog één doel over: een wereldtitel. In januari, in Zakopane, Polen, was hij er heel dichtbij, maar uiteindelijk eindigde hij als derde.

Met nog een paar wedstrijden te gaan voor de WK-finale, maakt hij nog steeds kans. En als zijn carrière ons iets heeft geleerd, is het dat hij nooit opgeeft.

Geef niet op voordat het jouw moment is.

Het verhaal van Manuel Fettner laat zien dat succes niet altijd draait om de snelste of meest getalenteerde te zijn, maar om nooit op te geven, zelfs als de kansen tegen je zijn. Hij bracht jaren in de schaduw door, kreeg te maken met tegenslagen en teleurstellingen, maar hij bleef zich steeds verbeteren.

Voor jongeren is zijn verhaal een herinnering dat doorzettingsvermogen, geduld en veerkracht vaak belangrijker zijn dan direct succes. Dromen komen niet altijd volgens schema uit. Je denkt misschien dat het beter is om op te geven als je lang je best doet en het geen resultaat oplevert.

Maar denk daar nog eens over na. Het duurde meer dan twintig jaar voordat Fettner, die op 15-jarige leeftijd voor het eerst deelnam aan het WK, olympische roem verwierf. De kans is groot dat het beste nog moet komen.

Geschreven door

Geef het gesprek vorm

Heb je iets toe te voegen aan dit verhaal? Heb je ideeën voor interviews of invalshoeken die we moeten verkennen? Laat het ons weten als je een vervolg wilt schrijven, een tegengeluid wilt laten horen of een soortgelijk verhaal wilt delen.

Een tegenargument schrijven Een gerelateerd artikel schrijven