{"id":63640,"date":"2025-11-08T11:09:59","date_gmt":"2025-11-08T11:09:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/the-paroxysm-of-trends-and-their-oblivion\/"},"modified":"2025-11-11T11:04:26","modified_gmt":"2025-11-11T11:04:26","slug":"paroksyzm-trendow-i-ich-zapomnienie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/pl\/paroksyzm-trendow-i-ich-zapomnienie\/","title":{"rendered":"Paroksyzm trend\u00f3w i ich zapomnienie"},"content":{"rendered":"\n

Po\u0142owa lipca 2025 roku w Wiedniu; koniec lipca w Pradze; pocz\u0105tek wrze\u015bnia w Atenach. Rano ludzie doje\u017cd\u017caj\u0105 do pracy metrem; po po\u0142udniu m\u0142odzi ludzie wylegaj\u0105 na ulice, by si\u0119 bawi\u0107. Najciekawsi jednak nie s\u0105 sami ludzie \u2013 to powszechny, uciele\u015bniony fenotyp kulturowy, kt\u00f3ry wielu z nich reprezentuje. To zjawisko trudne do opisania: nie pami\u0119tasz twarzy, ale ich symbole. Latte matcha w ogromnych plastikowych kubkach, Labubu wyskakuj\u0105ce z toreb i innych miejsc, ma\u0142e symbole globalnej estetyki. A je\u015bli na chwil\u0119 odejdziesz od \u015bwiata fizycznego, spotkasz go ponownie w przestrzeni cyfrowej \u2013 gdzie ten sam fenotyp \u0142\u0105czy ta sama pasja, kolejny sza\u0142: czekoladki z Dubaju.<\/span><\/p>\n

Przedmioty, tak paradoksalne, jak i nieistotne, na kilka dni nabieraj\u0105 ci\u0119\u017caru zbiorowej obsesji. FY zalewa nas zdj\u0119ciami, filmami z rozpakowywania, hashtagami, a potem trend spoczywa w pokoju. Dop\u00f3ki nie pojawi si\u0119 co\u015b, co na chwil\u0119 da nam poczucie przynale\u017cno\u015bci do czego\u015b, tworz\u0105c w ten spos\u00f3b now\u0105 formu\u0142\u0119 spo\u0142ecznej chemii, w kt\u00f3rej konsumenci zakochuj\u0105 si\u0119 i zapominaj\u0105 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 przewijania ekranu. Ten stan wpisuje si\u0119 w<\/span> koncepcj\u0119 Hartmuta Rosy,<\/span><\/a> kt\u00f3ry uwa\u017ca \u201espo\u0142eczne przyspieszenie\u201d za kamie\u0144 w\u0119gielny nowoczesno\u015bci, a tempo komunikacji, produkcji i oczywi\u015bcie konsumpcji \u2013 materialnej lub relacji mi\u0119dzyludzkich \u2013 ro\u015bnie do tego stopnia, \u017ce \u200b\u200bdo\u015bwiadczenie czasu staje si\u0119 coraz bardziej p\u0142ytkie. Zamiast oferowa\u0107 stabilno\u015b\u0107, post\u0119p tworzy poczucie ci\u0105g\u0142ej straty; nic nie trwa wystarczaj\u0105co d\u0142ugo, by nabra\u0107 g\u0142\u0119bi.<\/span><\/p>\n

\u017bycie staje si\u0119 ci\u0105giem chwilowych zdarze\u0144, trend\u00f3w i bod\u017ac\u00f3w, kt\u00f3re nast\u0119puj\u0105 po sobie bez ci\u0105g\u0142o\u015bci. Rezultatem jest kultura pozbawiona ci\u0105g\u0142o\u015bci, w kt\u00f3rej ka\u017cdy temat umiera z powodu nadmiernej konsumpcji uwagi, poniewa\u017c czas mu po\u015bwi\u0119cony nie jest kwesti\u0105 trwania, ale intensywno\u015bci \u2013 kogo obchodzi d\u0142ugo\u015b\u0107 trwania fajerwerk\u00f3w, wszyscy s\u0105 obecni przy ka\u017cdym huku. Uwaga staje si\u0119 sko\u0144czonym ekosystemem \u2013 zbiornikiem, kt\u00f3ry opr\u00f3\u017cnia si\u0119 r\u00f3wnie szybko, jak si\u0119 nape\u0142nia. Wraz ze wzrostem przep\u0142ywu informacji, jej \u017cywotno\u015b\u0107 maleje. To tak, jakby\u015bmy \u017cyli w \u201egotuj\u0105cej si\u0119 gospodarce\u201d, gdzie wszystko gwa\u0142townie ro\u015bnie, przelewa si\u0119 i wyparowuje. To, czego wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek do\u015bwiadcza ka\u017cdego dnia, w przypadku obiekt\u00f3w wirusowych, to w\u0142a\u015bnie ta krzywa wyczerpania. Nie pami\u0119tamy, dlaczego co\u015b kochali\u015bmy; pami\u0119tamy jedynie szale\u0144stwo, z jakim wszyscy to kochali.<\/span><\/p>\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

\n
@weluhvbernie<\/a> Konsumpcjonizm mnie dopad\u0142… #fyp<\/a> #wirusowy<\/a> #performatywny<\/a> #labubu<\/a> #matcha<\/a> \u266c oryginalny d\u017awi\u0119k \u2013 \ud83d\udcfc<\/a><\/section>\n<\/blockquote>\n