{"id":66371,"date":"2025-11-18T20:00:39","date_gmt":"2025-11-18T20:00:39","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/democracy-without-streets\/"},"modified":"2025-11-18T20:00:59","modified_gmt":"2025-11-18T20:00:59","slug":"wat-voor-democratie-is-er-zonder-straten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wat-voor-democratie-is-er-zonder-straten\/","title":{"rendered":"Wat voor democratie is er zonder straten?"},"content":{"rendered":"\n

Het recht om te protesteren is een hoeksteen van de Europese democratie. De mogelijkheid om de straat op te gaan en eisen te stellen is de essentie van democratie \u2013 en zeker geen decoratief privilege. Integendeel, het is een tijdloos middel om druk uit te oefenen op instellingen die niet luisteren. Niettemin lijkt dit recht in heel<\/span> Europa<\/span><\/a> te krimpen, de onderdrukking van vreedzame bijeenkomsten wordt een trend van interne veiligheid die wordt gevestigd onder strikte verboden, zelfs wetswijzigingen die protest zelf criminaliseren. Itali\u00eb loopt momenteel voorop in deze verschuiving.<\/span> Natuurlijk gaat deze kwestie hand in hand met de trend van "<\/span> urgentie<\/span><\/a> " in een tijd waarin burgers op het hele continent de straat op gaan en regeringen steeds meer de taal van "dringende noodzaak" spreken. De voorzitter van de Commissie, Ursula von der Leyen, roept op tot een "gevoel van urgentie" in het EU-beleid, een mentaliteit die juist die democratische processen kan omzeilen die pluralisme en kritische stemmen beschermen.<\/span><\/p>\n

In het geval van Itali\u00eb gingen op 22 september 2025 duizenden mensen de straat op, van Milaan tot Sicili\u00eb, om te<\/span> protesteren tegen<\/span><\/a> de genocide in Gaza. De situatie bracht het land tot stilstand, met gesloten treinstations, scholen en havens zoals Genua en Livorno, waar havenarbeiders het vrachtverkeer blokkeerden omdat "Itali\u00eb wordt gebruikt als knooppunt voor wapentransport naar Isra\u00ebl". In Rome scandeerden meer dan 20.000 mensen "Vrij Palestina" voor station Termini. De spanning rond de demonstraties liep op, met in het zwart geklede groepen die probeerden de hoofdingang van het station in Milaan te forceren. Er werden rookbommen en stenen gegooid, en de politie reageerde met pepperspray, wat resulteerde in 10 arrestaties en 60 gewonde politieagenten. Premier Giorgia Meloni veroordeelde de incidenten en schreef ze toe aan "gewelddadige minderheden zonder enige binding met solidariteit".<\/span><\/p>\n

Eerder deze oktober, na de botsingen, verboden<\/span><\/a> de lokale autoriteiten in Bologna<\/span> een pro-Palestijnse demonstratie vanwege het "ernstige risico op onrust". De organisatie Giovani Palestinesi kondigde aan dat ze ondanks het verbod zou proberen bijeen te komen. De Isra\u00eblische ambassadeur in Itali\u00eb verklaarde dat "de manifestatie 7 oktober zou verheerlijken" en dat hij "met de autoriteiten had samengewerkt" om de manifestatie te annuleren. In<\/span> mei<\/span><\/a> 2025 diende de Italiaanse regering een wetsvoorstel in bij het parlement dat zelfs traditionele vormen van burgerlijke ongehoorzaamheid strafbaar stelt. Decreetwet 48\/2025 stelt "illegale bezetting van eigendommen" strafbaar met maximaal zeven jaar gevangenisstraf en belemmering van het verkeer met maximaal twee jaar gevangenisstraf. De wetgeving breidt ook de bevoegdheden van de politie uit en biedt financi\u00eble steun aan politieagenten die hun taken overschrijden. Amnesty International heeft de wetgeving als "draconisch" bestempeld. "Het cre\u00ebert een vijandige omgeving en probeert de afwijkende mening van milieuactivisten, mensen die in armoede leven en mensen uit verschillende bevolkingsgroepen het zwijgen op te leggen. Zij ondervinden onevenredig veel van de gevolgen van de wet.<\/span><\/p>\n

De regering-Meloni probeert het concept 'veiligheid' te verheffen tot een fundamenteel politiek principe, waarbij<\/span> Decreto Legge<\/span><\/a> 48\/2025 in wezen de kern hiervan vormt, waarbij vreedzame protesten, passief verzet en weg- en spoorblokkades nu worden behandeld als potenti\u00eble strafbare feiten. Dit markeert een verschuiving in de 'openbare sfeer' van een ruimte voor overleg naar een ruimte voor controle, waar protest \u2013 wettelijk gezien \u2013 wordt beschouwd als een probleem van de 'openbare orde'. Tegelijkertijd onderstreept de financi\u00eble en juridische bescherming van de politie (bijvoorbeeld het recht op \u20ac 10.000 aan juridische verdedigingskosten) het idee achter de wetgeving, waarbij de regering de politie buitensporig beschermt en hen bevoorrechte ontvangers van bescherming tegen de wet zelf maakt. In de context van de 'Europese noodsituatie' laat de Italiaanse regering, gebruikmakend van gemeenschappelijke woordenschat als politieke strategie, met name in tijden van crisis (politiek, economisch, internationaal), ruimte voor Meloni om het besluitvormingsproces te versnellen in een poging om overleg te omzeilen.<\/span><\/p>\n

Itali\u00eb is echter geen uitzondering, maar eerder een indicatie van de trend. Het Rule of Law-<\/span> rapport<\/span><\/a> van dit jaar constateerde een toename van de beperkingen op protesten in alle staten \u2013 van preventieve verboden tot disproportioneel geweld en punitieve wetswijzigingen. In Duitsland werd in Berlijn een tijdelijk algemeen verbod op pro-Palestijnse demonstraties opgelegd; in Estland verbood de politie een demonstratie die later illegaal werd verklaard; in Belgi\u00eb werden boetes en administratieve sancties opgelegd voor het louter bezitten van een Palestijnse vlag, terwijl in Hongarije, nu erkend als het Europese experiment in autoritaire praktijken, 15 pogingen om protesten te organiseren achtereenvolgens werden verboden op grond van "openbare veiligheid". Hoewel Itali\u00eb niet het enige land is dat deze praktijken implementeert, is het niet het enige land dat \u2013 gelukkig \u2013 reageert op de beperkingen. Het sociale conflict in Europa cre\u00ebert een paradox: terwijl regeringen het recht om te protesteren steeds meer beperken, gaat de sociale mobilisatie niet alleen door, maar breidt zich ook uit. Europa maakt een periode van<\/span> "democratische achteruitgang maar ook van sterk verzet"<\/span><\/a> door ; en de solidariteit met Gaza heeft geleid tot een \u2018brede golf\u2019 van activisme, die vaak met \u2018zware repressie\u2019 wordt beantwoord.<\/span><\/p>\n

De protesten hebben bijvoorbeeld genocide misschien niet kunnen stoppen, en het is niet hun taak \u2013 maar die van regeringen \u2013 om controle uit te oefenen en het internationaal recht te handhaven, in plaats van de vraag en de manier waarop die wordt geuit te beperken. Deze acties hebben iets diepers veranderd: de manier waarop gewone mensen door morele schok de politiek ingaan en de verantwoordelijkheid voor de democratie terugwinnen. De stemmen op straat blijven gehoord, waardoor de democratie en haar reflexen relevant en actief blijven, ondanks de reacties op de achteruitgang ervan, waarbij die laatste meer wordt veroorzaakt door degenen die haar willen corrumperen dan door degenen die haar nastreven.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het recht om te protesteren is een hoeksteen van de Europese democratie. De mogelijkheid om de straat op te gaan en eisen te stellen is de essentie van democratie \u2013 en zeker geen decoratief privilege. […]<\/p>\n","protected":false},"author":355,"featured_media":61691,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[8,21,1],"tags":[12853,17110,17111,17112,3681,6953,13940,4914,1961,1786,17113,17114,2573,3361,17115,17116,3690,17117,1031,17118,3691,17119,11786,17120,17121],"post_formats":[636],"coauthors":[4037],"class_list":["post-66371","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-connecting-the-dots","category-current-affairs","category-general","tag-activism-nl","tag-authoritarian-drift","tag-civil-disobedience","tag-civil-rights","tag-democracy-nl","tag-democratic-backsliding-nl","tag-dissent-nl","tag-eu-politics-nl","tag-europe-nl","tag-european-commission-nl","tag-freedom-of-assembly","tag-gaza-protests","tag-human-rights-nl","tag-italy-nl","tag-meloni","tag-police-powers","tag-protest-nl","tag-public-order","tag-public-space-nl","tag-repression","tag-rule-of-law-nl","tag-security-policy","tag-social-movements-nl","tag-solidarity","tag-street-politics","post_formats-artikelen"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/66371","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/355"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=66371"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/66371\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":66510,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/66371\/revisions\/66510"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/61691"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=66371"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=66371"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=66371"},{"taxonomy":"post_formats","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/post_formats?post=66371"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pulse-z.eu\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/coauthors?post=66371"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}