De ondernemerswereld zit vol met gelijkgestemden, allemaal met verschillende achtergronden, technologie, financi\u00ebn, marketing, en toch is een cruciale sector ondervertegenwoordigd: de gezondheidszorg. Ondanks dat ze het beste weten wat de behoeften van pati\u00ebnten zijn en de systemische ineffici\u00ebnties, zul je zorgpersoneel zelden aantreffen in start-ups of als ondernemer. Van het navigeren door complexe juridische en verzekeringsgerelateerde obstakels tot de enorme eisen van hun klinische rol, we verdiepen ons in de barri\u00e8res die de innovatie van zorgmedewerkers belemmeren.<\/p>\n
Al vroeg in ons onderwijs leren we dat artsen en verpleegkundigen in ziekenhuizen werken, en dat een appel per dag de dokter weghoudt. Hoewel we dat laatste ontgroeien, blijft het eerste in ons geworteld. Het is een feit dat de meeste zorgprofessionals in ziekenhuizen te vinden zijn; buiten ziekenhuizen is het echter een ander verhaal. De reden hiervoor is simpel: zorgprofessional zijn is niet zomaar 48 uur per week, en de ploegendienst alleen al maakt het leven buiten werk bijna onmogelijk. Het leven als zorgprofessional brengt allerlei eisen met zich mee: fysiek van het werken in diensten van 12 tot 24 uur volgens een rooster, mentaal van het afhandelen van de dagelijkse administratie en het bijhouden van protocollen, emotioneel, omdat we als mens vaker wel dan niet verbindingen leggen. Het concept van werk-priv\u00e9balans als zorgprofessional is als koorddansen, voorzichtig te werk gaan om de veiligheid van pati\u00ebnten te garanderen en tegelijkertijd jezelf staande te houden; \u00e9\u00e9n misstap kan het einde van je carri\u00e8re betekenen. Voeg daar nu het ondernemerschap aan toe, met al zijn uitdagingen en moeilijkheden.<\/p>\n
Aan de andere kant kan ook de opleiding zelf een be\u00efnvloedende factor zijn. Hoewel de meeste studenten worden aangemoedigd om zich te richten op ondernemersvaardigheden, wordt dit in de gezondheidszorg niet alleen nauwelijks genoemd, maar door het grote publiek zelfs als nutteloos beschouwd. Wanneer studenten in de gezondheidszorg interesse tonen in ondernemerschap, stellen de meeste mensen vragen als: "Waarom zou je \u00fcberhaupt de moeite nemen als je gegarandeerd werk in een ziekenhuis hebt?" en "Je moet je concentreren op studeren!". Deze mentaliteit, gecombineerd met de intensiteit van de studielast, weerhoudt studenten ervan om ondernemersvaardigheden te ontwikkelen. Zelfs als student omvatten de meeste cursussen stage-uren, die verplicht zijn om af te studeren. Deze uren beperken, hoewel ze vaardigheden aanleren die alleen in de praktijk worden geleerd, de tijd die nodig is om ondernemersvaardigheden te ontwikkelen.<\/p>\n
Bovendien is het voor zorgprofessionals een strijd op zich om een \u200b\u200bverzekering af te sluiten. De strenge regelgeving en wetgeving in de gezondheidszorg vormen een enorme barri\u00e8re voor ondernemende zorgprofessionals. Op lokaal niveau in Malta is het afsluiten van een verzekering als vroedvrouw duur, omdat de premies hoog zijn. Zorgprofessionals beloven uiteindelijk "geen kwaad te doen", hoe veel tv-programma's het werken in de zorg ook romantiseren, elke zorgprofessional is verantwoordelijk voor het leven van zijn of haar cli\u00ebnten. Wanneer een professional in een ziekenhuis werkt, worden de verzekeringskosten niet bij hem of haar in rekening gebracht. Werken in een ziekenhuis is dan ook bijna logisch, omdat het helpt om:<\/p>\n
Deze drie redenen kunnen voor veel mensen in de gezondheidszorg een belemmering vormen om aan hun ondernemersavontuur te beginnen.<\/p>\n
In Malta zijn er weinig zorgondernemers; er is echter \u00e9\u00e9n groep, Positive Birth Malta<\/a> , opgericht en geleid door een team van verloskundigen die de verloskunde buiten de ziekenhuisomgeving willen promoten. Samen zetten ze zich in om hun cli\u00ebnten voor te lichten en te ondersteunen bij het bereiken van een positief geboorteverhaal. <\/p>\n