Op 11 juli stemde het Griekse parlement<\/span> met 177 stemmen v\u00f3\u00f3r<\/span><\/a> de volledige opschorting van de asielprocedure voor vluchtelingen uit Libi\u00eb, waaronder vluchtelingen uit<\/span> Soedan<\/span><\/a> , dat de grootste humanitaire crisis van onze tijd doormaakt, met asielzoekers. Het is opmerkelijk dat in de voorgaande periode<\/span> 99%<\/span><\/a> van de relevante asielaanvragen werd geaccepteerd. Om redenen van nationale veiligheid en het voorkomen van uitbuiting van migratiestromen ging het wetgevingskader gepaard met harde retoriek, zoals blijkt uit de verklaring van minister van Migratie Thanos Plevris in het parlement:<\/span> "Geen sprookjes meer over moeders met baby's."<\/span><\/i> De regeling betreft ook de oprichting van nieuwe gesloten opvangcentra op Kreta, wat leidt tot intense politieke en sociale onrust.<\/span><\/p>\n De oppositie stemde unaniem tegen of onthield zich van stemming, terwijl er interne bezwaren waren binnen de partij Nieuwe Democratie (een centrumrechtse politieke partij in Griekenland, gelieerd aan liberaal conservatisme en pro-Europees beleid). De voormalige voorzitter van PASOK (een centrumpartij in Griekenland, traditioneel geassocieerd met sociaaldemocratie) en hoogleraar staatsrecht,<\/span> Evangelos Venizelos<\/span><\/a> , sprak van "een kwestie van het grootste belang voor het bestaan \u200b\u200bvan de rechtsstaat" en stelde dat dergelijke regelgeving fundamentele beginselen van het vluchtelingenrecht aantast en ernstige internationale reacties zou kunnen uitlokken (<\/span> 4)<\/span><\/a> ;<\/span> (3)<\/span><\/a> .<\/span><\/p>\n Evangelos Venizelos<\/span><\/a> waarschuwde dat het inroepen van artikel 15 van het EVRM, dat de mogelijkheid biedt om rechten te beperken in gevallen van 'openbaar gevaar dat het leven van de natie bedreigt', gelijkstaat aan het uitroepen van de 'staat van beleg'. Hij benadrukte daarbij de onverenigbaarheid van de maatregel met het constitutionele en Europese recht.<\/span><\/p>\n Advocaat en expert vluchtelingenrecht<\/span> Spyros Apergis<\/span><\/a> klaagde eveneens dat het amendement in strijd is met fundamentele bepalingen van het internationale vluchtelingenrecht, zoals artikel 33 van het Verdrag van Gen\u00e8ve en de artikelen 18 en 19 van het Handvest van de grondrechten van de EU, die zelfs in noodsituaties geen afwijkingen toestaan. De Nationale Commissie voor de Rechten van de Mens had er in 2020 al op gewezen dat het recht op asiel en het beginsel van non-refoulement niet-afwijkende rechten zijn, terwijl de Hoge Commissaris van de VN 'ernstige bezorgdheid' uitsprak over de bepaling voor terugkeer van mensen zonder registratie, en benadrukte dat dit een flagrante schending van het beginsel van non-refoulement vormt. Bovendien schendt de algemene detentie van nieuwkomers zonder individuele beoordeling of gerechtelijk toezicht het EU-recht, dat administratieve detentie slechts in strikt beperkte gevallen toestaat en niet collectief. In deze context bezwijkt het juridische argument van de regering onder het gewicht van de internationale verplichtingen van Griekenland.<\/span><\/p>\n Amnesty International<\/span><\/a> noemde het amendement 'schandelijk' en stelde dat het een flagrante schending van het internationaal recht inhoudt, omdat het mensen die<\/span> bescherming zoeken straft op basis van de route die ze hebben genomen. Amnesty International benadrukte dat terugkeer zonder voorafgaande beoordeling uitdrukkelijk verboden is en veroordeelde het voornemen om een \u200b\u200bdetentiecentrum op Kreta te cre\u00ebren als een mogelijke vorm van willekeurige detentie, in strijd met het Europese en internationale kader.<\/span><\/p>\n Kreta als nieuw oversteekpunt en druk op het opvangsysteem <\/p>\n De afgelopen twee jaar is Kreta een nieuwe, zeer gevaarlijke migratie- en vluchtelingencorridor geworden, omdat steeds meer mensen Griekenland proberen te bereiken via Libi\u00eb \u2013 waar de Adrianna<\/span> (het schipbreuk van Pylos)<\/span><\/a> begon. De route van Noord-Afrika naar Kreta is langer, minder gecontroleerd en extreem gevaarlijk, wat resulteert in een toename van verdrinkingen en schipbreuken, maar ook van aankomsten op afgelegen plekken op het eiland Kreta<\/span> (6)<\/span><\/a> . De situatie is in 2025 verslechterd, waarbij lokale autoriteiten stellen dat er dagelijks aankomsten zijn en dat het eiland nu onder 'intense druk' staat, vooral sinds eind juni. Ondanks de groeiende behoefte heeft Kreta geen georganiseerd eerste opvangcentrum, met als gevolg dat de meeste mensen lukraak worden vervoerd of opeengepakt in openluchtruimtes<\/span> (8)<\/span><\/a> .<\/span><\/p>\n De voorzitter van de Regionale Unie van Gemeenten van Kreta<\/span> verklaarde<\/span><\/a> dat het<\/span> 'ondenkbaar is dat er niet twee opvangcentra op heel Kreta zijn'<\/span><\/i> en riep de gemeenten op tot samenwerking, wijzend op de noodzaak van een gelijke verdeling en overheidssteun. Tegelijkertijd, volgens een rapport van<\/span> Rosa.gr,<\/span><\/a> overtreffen de aankomsten de capaciteit, waardoor tientallen mensen, waaronder vrouwen en kinderen, blootgesteld zijn aan de hitte zonder schaduw, sanitaire voorzieningen of water. De lokale havenautoriteit verklaarde dat het vrijwel onmogelijk is om de kust te bewaken vanwege de lengte van de kustlijn en het gebrek aan personeel, terwijl boten ongecontroleerd op afgelegen stranden aankomen.<\/span><\/p>\n Voorwaarden en reacties <\/p>\n De leefomstandigheden van vluchtelingen en migranten die op Kreta aankomen, worden omschreven als onmenselijk. In de verstikkende hitte zitten honderden mensen \u2013 waaronder baby's, vrouwen en ouderen \u2013 opeengepakt in buitenruimtes zonder schaduw, schoon water of medische ondersteuning, volgens getuigenissen en rapporten van<\/span> Rosa.gr.<\/span><\/a> Door een gebrek aan accommodatie zijn buitenruimtes omgebouwd tot tijdelijke opvangcentra, terwijl de behandeling van deze mensen in strijd is met de fundamentele verplichtingen van de staat.<\/span><\/p>\n In plaats van de initi\u00eble opvangomstandigheden te verbeteren, gaat de staat echter door met de oprichting van detentiecentra. Zoals<\/span> Amnesty International<\/span><\/a> benadrukt, dreigt een dergelijke maatregel te leiden tot systematische, willekeurige en bestraffende detentie, in strijd met het internationaal en Europees recht. De snelle verslechtering van de omstandigheden en de invoering van repressief beleid wijzen op een gevaarlijke verschuiving: van de bescherming van mensenrechten naar het beheersen van 'stromen' als bedreiging.<\/span><\/p>\n Het nieuwe amendement lijkt geen oplossing te bieden, maar eerder een verschuiving naar een punitief migratiebeleid. De institutionele bezwaren zijn niet louter theoretisch; ze hebben betrekking op de juridische basis van de rechtsstaat. Van de retoriek van<\/span> 'nultolerantie'<\/span><\/a> van minister Plevris tot het beroep op artikel 15 van het EVRM, dat, zoals<\/span> Venizelos<\/span><\/a> aangaf, een gevaarlijke deregulering van de wet vormt onder het voorwendsel van een 'noodsituatie', verergeren de acties van de regering de verantwoordingscrisis.<\/span><\/p>\nNaar een nieuw voorbeeld of een nieuwe impasse?<\/b><\/h3>\n